Zanieczyszczenia marihuany – źródła, rodzaje i realne zagrożenia

Marihuana kojarzy się z rośliną „naturalną”, ale w praktyce może być nośnikiem substancji, które z naturą nie mają nic wspólnego. To, czy susz jest medyczny, legalny rekreacyjnie czy pochodzi z czarnego rynku, w ogromnym stopniu decyduje o jego czystości. Różnice są często drastyczne: od farmaceutycznej jakości aż po skażenia, które kończyły się hospitalizacjami i zatruciami. W marihuanie znajdowano pestycydy, pleśń, metale ciężkie, bakterie, syntetyczne kannabinoidy, opioidy, fizyczne domieszki takie jak szkło czy piasek, syropy zwiększające wagę — a wszystko to realnie zagraża zdrowiu użytkowników.

Najczęstsze zanieczyszczenia marihuany

Pestycydy – chemia, która trafia do płuc

W uprawie konopi stosuje się wiele środków ochrony roślin: insektycydy, fungicydy, regulatory wzrostu. Ich pozostałości pozostają na kwiatach i trafiają prosto do organizmu podczas palenia czy waporyzacji. Dodatkowo wysoka temperatura spalania potrafi przekształcać część pestycydów w jeszcze bardziej toksyczne gazy.

Krótkoterminowo odczuwalne są:
– podrażnienie dróg oddechowych,
– nudności, bóle głowy, duszność.

Długoterminowo:
– zaburzenia hormonalne,
– uszkodzenia neurologiczne,
– zwiększone ryzyko nowotworów.

Na nielegalnym rynku używane są również środki zakazane, stosowane „na oko” i bez kontroli. Badania pokazały obecność kilku, a nawet kilkunastu pestycydów w jednej próbce. Co gorsza — ich stężenia bywały wielokrotnie wyższe niż dopuszczalne limity.

Rynki legalne są bezpieczniejsze, ale nie bez skazy. W niektórych krajach okazało się, że obowiązkowe testy nie obejmowały wielu używanych przez producentów substancji, więc część „legalnej” marihuany trafiała na półki mimo obecności toksyn.

Pleśń i grzyby – największe ryzyko dla osób z obniżoną odpornością

Wilgotność, niewłaściwe suszenie, brak wentylacji i złe przechowywanie — to idealne warunki do rozwoju pleśni. Najczęściej wykrywa się Aspergillus, Penicillium i inne groźne grzyby. Ich zarodniki podczas palenia trafiają bezpośrednio do płuc.

U osób zdrowych powodują alergie i podrażnienia.
U osób z osłabioną odpornością — mogą prowadzić do ciężkich infekcji, w tym aspergilozy płucnej, która w udokumentowanych przypadkach kończyła się śmiercią.

Pleśnie mogą również produkować mykotoksyny — toksyczne substancje, które niszczą nerki, wątrobę, zakłócają pracę układu odpornościowego. W legalnych próbkach są rzadkie, natomiast w nielegalnych zdarzają się regularnie.

Bakterie – efekt braku higieny

Brudna uprawa, brudni pracownicy, brudne magazyny, brudne narzędzia. To wszystko sprawia, że czarnorynkowa marihuana jest wielokrotnie skażona bakteriami: E. coli, Salmonellą, gronkowcami czy pałeczkami odpowiedzialnymi za groźne infekcje dróg oddechowych.

Palone bakterie częściowo giną, ale nie wszystkie — a osoby chore, w podeszłym wieku, z astmą, POChP czy obniżoną odpornością są szczególnie zagrożone. Na legalnych rynkach skażenia bakteryjne są wychwytywane i kończą się wycofaniem produktów; na nielegalnym trafiają prosto do użytkownika.

Metale ciężkie – toksyny, które kumulują się w organizmie

Konopie są hiperakumulatorami – chłoną metale ciężkie z gleby i powietrza. Jeśli roślina rośnie w skażonej ziemi, do kwiatu trafiają ołów, kadm, arsen, rtęć. To jedna strona problemu.

Druga jest jeszcze gorsza: celowe dosypywanie metali ciężkich, by zwiększyć wagę suszu. Najbardziej znany przypadek to marihuana skażona sproszkowanym ołowiem, która spowodowała serię zatruć i masowe hospitalizacje. Objawy: ostra kolka, bóle brzucha, wymioty, uszkodzenia narządów.

Metale ciężkie nie „znikają” — kumulują się w tkankach przez lata i mogą prowadzić m.in. do uszkodzeń nerek, układu nerwowego i zaburzeń krwiotworzenia.

Syntetyczne kannabinoidy – najgroźniejsza współczesna „podróbka”

Najbardziej niebezpieczna forma fałszowania marihuany.
Przestępcy spryskują susz konopi włóknistych lub inne zioła syntetycznymi analogami THC („dopalacze”, Spice/K2). Te substancje działają o wiele silniej i całkowicie nieprzewidywalnie.

Efekty:
– psychozy,
– drgawki,
– zapaść krążeniowa,
– utrata przytomności,
– odwodnienie, zaburzenia rytmu serca,
– zgony.

W Polsce, Czechach i kilku innych krajach odnotowano liczne przypadki hospitalizacji po zapaleniu „marihuany”, która okazała się mieszanką nasączoną syntetykami.

Opioidy i inne narkotyki – rzadkie, ale przerażające incydenty

Wokół tego zjawiska narosło wiele mitów, jednak incydenty się zdarzały:
– śladowe ilości fentanylu lub opioidów przypadkowo zanieczyszczających susz,
– jointy maczane w roztworach PCP,
– kontakt krzyżowy — gdy diler porcjuje kilka narkotyków tymi samymi narzędziami.

To nie jest masowe zjawisko, ale potencjalnie ekstremalnie niebezpieczne.

Fizyczne domieszki – szkło, piasek, cukier, lakier

To klasyczne „ulepszanie towaru” dla zysku. W udokumentowanych przypadkach znajdowano:

• mikrocząstki szkła i piasku,

• talk i inne drobne proszki,

• syropy, cukier, oleje,

• lakier do włosów i chemiczne spraye,

• płyny zwiększające lepkość i wagę kwiatów.

Skutki: mikrourazy dróg oddechowych, podrażnienia, reakcje alergiczne, wdychanie toksycznych produktów spalania. Takie praktyki występują niemal wyłącznie na czarnym rynku.

Marihuana medyczna (apteczna)

Najwyższy standard bezpieczeństwa

Medyczna marihuana jest produkowana zgodnie ze standardami farmaceutycznymi (EU-GMP i pokrewne). Każda partia musi spełniać surowe normy dotyczące:

• pestycydów,

• metali ciężkich,

• mikrobiologii,

• pleśni,

• mykotoksyn,

• czystości procesu produkcji.

W krajach takich jak Niemcy, Kanada czy Izrael każda nieprawidłowość skutkuje natychmiastowym wycofaniem produktu. Znane incydenty — np. wykrycie niedozwolonych pestycydów u dużego producenta — pokazały, że system kontroli działa: partie wycofano, firma musiała przeprowadzić korekty i wdrożyć nowe procedury.

Medyczna marihuana jest statystycznie najczystsza i najbezpieczniejsza.

Legalna marihuana rekreacyjna

Bezpieczniejsza niż nielegalna, ale z lukami

Legalne rynki rekreacyjne (USA, Kanada, Urugwaj, część UE) wprowadzają obowiązkowe testy laboratoryjne. Jednak zakres tych testów bywa różny — niektóre stany badają tylko podstawowe pestycydy, inne sprawdzają pełne spektrum.

Dlatego zdarzają się incydenty:

• wykrycie pestycydów, których nie obejmowały standardowe testy,

• pleśń w partiach, które wyszły z uprawy czyste, ale zapleśniały podczas magazynowania,

• błędne oznaczenia zawartości THC.

Różnica polega na tym, że na legalnym rynku istnieje przejrzystość.
Gdy pojawia się skażona seria — zostaje wycofana, a konsumenci informowani.

Na czarnym rynku skażona seria nadal krąży i trafia do użytkowników.

Marihuana z rynku nielegalnego

Największe, realne, udokumentowane zagrożenia

Czarny rynek to całkowity brak kontroli.
Nie ma norm, wymagań, testów, odpowiedzialności.

Badania porównawcze wykazały, że czarnorynkowe próbki zawierały:

• liczne pestycydy (często zakazane),

• pleśń i mykotoksyny,

• bakterie patogenne,

• przekroczenia metali ciężkich,

• syntetyczne kannabinoidy,

• fizyczne zanieczyszczenia,

• przypadki celowych domieszek toksycznych substancji.

To właśnie na czarnym rynku doszło do najcięższych historycznych zatruć:
– masowych hospitalizacji po syntetykach,
– zatrucia ołowiem po „dociążeniu” suszu,
– partii spryskiwanych lakierem czy roztworem z drobinkami szkła.

Kupowanie marihuany z czarnego rynku to faktycznie gra w rosyjską ruletkę — większość partii może być względnie czysta, ale co jakiś czas pojawiają się partie, które kończą się dla kogoś tragedią.

Przykłady z różnych krajów

Holandia

Coffee shopy sprzedają legalnie, ale produkcja odbywa się w szarej strefie. Badania ujawniły pestycydy, bakterie i przekroczenia metali ciężkich w części próbek. W odpowiedzi wprowadzono system licencjonowanych upraw z surowymi normami czystości.

USA

Sytuacja jest zróżnicowana stanowo. Na legalnych rynkach zdarzały się afery pestycydowe i przypadki pleśni, ale każdy z nich kończył się wycofaniem produktów i zaostrzeniem norm. W stanach bez legalizacji dominują syntetyczne podróbki, trutki i skażenia typowe dla niekontrolowanego rynku. W niektórych regionach odnotowano przypadki, w których sprzedawana „marihuana” okazała się nasączona silnymi antykoagulantami (środkami typu trutka na szczury), co prowadziło do krwotoków i hospitalizacji. Na ulicznym rynku pojawiały się też partie skażone silnymi stymulantami lub domieszkami chemicznymi mającymi udawać wysoką zawartość żywicy.

Ogólnie w USA obserwuje się jasny trend: tam, gdzie rynek jest legalny i regulowany, jakość rośnie i spada liczba zatruć syntetykami. Tam, gdzie wciąż panuje czarny rynek, problem skażeń jest największy.

Kanada

Kanada jest przykładem rynku, gdzie regulacje są szczególnie restrykcyjne. Każda partia przechodzi testy na kilkadziesiąt pestycydów, mikrobiologię, metale ciężkie i dokładną analizę składu.

Porównania legalnych i nielegalnych próbek wykazały kolosalną różnicę:
– w legalnych produktach zanieczyszczenia były sporadyczne i z reguły bardzo niskie,
– na czarnym rynku wykrywano wielokrotne przekroczenia pestycydów, obecność groźnych bakterii, mykotoksyn i metali.

Kanada miała oczywiście swoje incydenty — zdarzały się wycofania partii z powodu pleśni lub niewłaściwych pozostałości rozpuszczalników. Jednak były to sytuacje rzadkie i natychmiast korygowane. Na tle reszty świata Kanada uchodzi za wzór kontroli jakości.

Niemcy

Niemcy bazują głównie na marihuanie medycznej, a ta podlega surowym standardom farmaceutycznym. Produkty trafiające do aptek są importowane od licencjonowanych producentów lub wytwarzane przez certyfikowane farmaceutyczne uprawy w kraju.

Mimo wysokich standardów w pamięci zbiorowej Niemiec funkcjonuje głośna sprawa z 2007 roku, kiedy dziesiątki osób zatruły się ołowiem w marihuanie kupionej na czarnym rynku. To był punkt zwrotny w dyskusji o konieczności regulacji i kontroli jakości.

Współcześnie, wraz z wprowadzaniem klubów konopnych i pierwszych kroków ku legalizacji rekreacyjnej, nacisk kładzie się właśnie na bezpieczeństwo konsumenta i odsunięcie ludzi od niekontrolowanych, potencjalnie niebezpiecznych źródeł.

Czechy

Czechy od lat mają zliberalizowane podejście do posiadania marihuany, ale nie mają pełnego rynku rekreacyjnego.

Skutek?
Duża część produktu pochodzi z nielegalnych źródeł lub półlegalnych domowych upraw. I choć część growerów dba o czystość, to druga część używa środków ochrony roślin niedopuszczonych, w niekontrolowanych ilościach, „bo działa”.

Najpoważniejszym problemem ostatnich lat stało się jednak zalanie rynku syntetycznymi kannabinoidami. Liczne przypadki hospitalizacji młodych ludzi po zapaleniu „marihuany”, która okazała się nasączonym dopalaczem suszem, wymusiły reakcję państwa. Ministerstwo zapowiedziało, że planowana legalizacja będzie opierać się na standardach zbliżonych do kanadyjskich i ma na celu przede wszystkim wyeliminowanie niebezpiecznych podróbek.

Izrael

Izrael posiada jedne z najbardziej rozwiniętych standardów produkcji medycznej marihuany. System IMC-GMP nakłada surowe wymagania, a kraj jest znany z wysokiej jakości suszu eksportowanego do Europy.

To jednak nie oznacza braku incydentów — znany przypadek z 2019 r. dotyczył dużego producenta, u którego wykryto poważne uchybienia higieniczne, w tym obecność pleśni. Produkcję natychmiast wstrzymano, a po korekcie procesów producent przywrócono na rynek.

Jednocześnie w Izraelu — podobnie jak w innych krajach z liberalnym dostępem — funkcjonuje również rynek nielegalny, na którym znajdowano skażone partie haszyszu i suszu, często spryskiwane chemikaliami dla poprawy wyglądu lub zwiększenia wagi.

Podsumowanie – jakość marihuany zależy od źródła

Zanieczyszczenia w marihuanie to realny, dobrze udokumentowany problem. Marihuana może zawierać:

• pestycydy i środki ochrony roślin,

• pleśnie i mykotoksyny,

• bakterie fekalne i patogenne,

• metale ciężkie,

• syntetyczne kannabinoidy,

• śladowe domieszki innych narkotyków,

• fizyczne zanieczyszczenia typu szkło, piasek, cukier, oleje, lakiery.

Skala ryzyka zależy wprost od miejsca zakupu.

Najbezpieczniejsza:

Marihuana medyczna z aptek – podlega farmaceutycznym normom, każda partia jest testowana, a ryzyko zanieczyszczeń minimalne.

Bezpieczna, ale nie idealna:

Legalna marihuana rekreacyjna – testy istnieją, ale ich zakres różni się między regionami. Zdarzają się incydenty, jednak system jest przejrzysty i skażone partie są wycofywane.

Najbardziej ryzykowna:

Marihuana z czarnego rynku – brak kontroli, brak testów, brak odpowiedzialności. To tutaj pojawiają się toksyczne pestycydy, syntetyczne kannabinoidy, ołów, pleśń, a także najbardziej skrajne przypadki zatruć. 

Dbajcie o siebie i o swoje płucka! <3